Insanlari tanimak ve anlamak kanaatimce pek kolay degildir, hatta cogu insani gercekten iyi tanidigimiz konusunda derin suphelerimiz olmustur cogu zaman. Bugun insanlari kategorilere ayirmak istersek bu hemen hemen olanaksizdir, cunku insan karsilastirilmaya ve kiyaslanmaya dair somut degil farkli degiskenlerden olusan soyut bir varliktir. Ve insan tek bir sinifta toplanacak bir nesne degil, bir cok ayri alanda degisik sureclerde kendini farkli bicimlerde gosteren ve ifade eden bir canlidir. Insanlari tanimak da bu surecin bir parcasidir, ve degisen dunyada insanoglu da mobil bir bir varliktir. Insanoglu, kendini degisen ortam, toplum ve sosyal kosullara adapte etme ihtiyaci gosterir ki bu kacinilmazdir. Degisen dunyaya ayak uyduramayan insanlar diger insanlari anlamakta gucluk cekebilir. Insanlar ozellikle sevdigi, ilgi duydugu ya da bir sekilde surekli iletisimde bulundugu insanlarin oldugu gibi kalmasini umar, oyle dusunur ya da onlara o gozle bakar. Cogumuz uzun sure tanidigimiz insanlari ilk zamanlarda tanidigimiz gibi algilariz, ogrendigimiz gibi onlari algilariz, halbuki gecen zamanin hesabini vermekte bircogumuz gucluk cekeriz, cunku insani kapasitemiz bununla sinirlidir.  (more…)

Cok okurlarim kisilik bozuklugunu okuduktan sonra “acaba bendede bu hastalik varmi “diye soruyorlar.Insanoglu ister istemez bir hastaligi okuduktan sonra kendisinde aramaya basliyor.Bunu bende zaman zaman yapmisimdir.Örnegin televziyonda bir dis hekimi dis etlerin hassasligini anlatirken aynayi alip dis etlerimi inceledigimi hatirliyorum,yada gögüs kanserine yakalanan bir yakinimizi duyunca bizde bir doktora görünelim diyoruz.Ama bunlarin icinden en hassasi beyindir.Kisilik bozuklugumuz,fobimiz v.s. oldugunu düsünürsek bu bizi cikmaza sokabilir.Cünki her insanoglunun bir takintisi bir fobisi v.s vardir.Üzerinde durmak ve düsünmek bazen kisilik bozuklugumuzu dahada kuvetlendirir ve bizde olmayan bir rahatsizligi davet edebilir.

(more…)