Bir hayvan seven insan gördügümde dedemin sözü aklima düser”Hayvan sevmeyen insan,insani hic sevmez”!Bu sözün üniversite yillarimda psikoloji bölümünü okurken , ne kadar dogru oldugunu anladim.Hayvan seven insanlari ve sevmeyen insanlari gözetledim ve inceledim.Hayvan sevgisi ile büyüyen insanlarin daha sevecen ve merhametli oldugunu anladigim kadar hayvan sevgisi olmayan insanlarin icine kapanik ve sert oldugunu farkketim.Ilk okul yillarimda sokakta her gördügüm hayvani eve tasiyor karnini doyurdugumu cok iyi hatirliyorum.Bu bizim dedemle ortak yapimizdir.Babam bir köy cocugudur ve bizlerde malesef sadece okul tatillerinde dedemin ciftligine gidebiliyorduk.Atlar,Koyunlar,Inekler ve bir cok kedilerimiz köpeklerimiz bizim tatil boyu dostumuz olurdu.Köydeki cocuklari böyle bir güzelik icinde büyüdükleri icin kiskanirdim.Köyden ayrilirken icime bir hüzün cöktügünü ve arabanin icinde kardesim ile birlikte agladigimi gören babam dayanamadi ve bir gece is cikisi kucaginda minik bir köpekle eve gelmisti.Dünyalar bizim oldugu gibi minik köpek bizim dostumuz olmustu.Eve degisik bir nese ile geliyor ve hemen köpeyimi gezdiriyordum.Top oynamayi ögretigim gibi cocuk aklimla konusmayi bile ögretmeye calisiyordum.Üniversite yillarima kadar minik köpeyim benimle birlikteydi , 12 yil sonra onu kaybettik.Simdi ise bir tatli kedim var ve inanin bu kedim benim stress topumdur.

Insan gelisiminde de hayvanlarin, bitkilerin özellikle de evcil hayvanlarin katkisi sanildigindan daha coktur. Dogayi seven Hayvanlari ve bitkileride sevdigini unutmayalim! (more…)