Merhaba sevgili ziyaretcilerim,

Dün cok sevdigim bir arkadasim (KUYTU)ile konustum,beni gercekten cok üzdü.kendine olan sevgisizligini gördüm fakat sözlerimi algilayacagi durumda olmadigi icin üzerine gitmek istemedim.Bende care tükenmez…bende web sayfama yazmaya karar aldim ve bu yoldan kendisine göndermelerde bulundum.Eminim okudugunda gülümseyecektir!

Dedemlerin giris kapisinda bir tabela asilidir.Güzel bir cerceve icinde altin renginde yazilmis,hacdan getirdikleri bir tablo.Üzerinde”BUGÜN ALLAH ICIN NE YAPTIN YAZIYOR” Eminimki her insan allah (yaraticisi)icin mutlaka birsey yapiyordur.sabah ailesi icin sicak yatagindan kalkip para kazanmakda allaha ibadettir cünki sonuncta calisan sahis ailesine bakiyordur.Bu benim gözlemimdir.fakat keske bir tabela daha olsa ve üzerinde “BUGÜN KENDIN ICIN NE YAPTIN ”

Malesef biz türk milleti sürekli vermeyi severiz ama almaya utaniriz.Neden?tabiki böyle yetistigimizden ve ailemizden aldigimiz terbiyemizden dolayi.sürekli sevgi veririz,anlayis veririz,sabir ederiz ve kendimizden kisitlariz bunlari verirken.Bu ne kadar dogrudur sizce?Bu sekilde davrandigimiz müddetce (kendimize deger vermedigimiz müddetce)cevreden nasil saygi görmeyi bekleyebiliriz?Biz kendimize saygi göstermiyorsak bunu disardan nasil bekleyebiliriz?Kendimizi sevemiyorsak cevreden sevilmeyi nasil bekleyebiliriz?Birgün kendinize zamaninda vermediginiz degeri ve sevgiyi ödemek zorunda kalabilceginizi unutmayin.Simdi belki cocuklariniz var..fakat birgün cocuklarinizda kendi yolunu secip gidecektir ve siz yanliz kalcaksiniz….Bugün belki calistiginiz bir mevki dostlariniz var … fakat mutlaka birgün emekli olcaksinizdir ve dostlariniz tek tek daglicak….Bugün belki cok güzel ve cekicisinizdir…peki hic yaslanmiycakmisiniz?Hic gücsüz ve zayif hale gelmeyicekmisiniz?

Iste o günleri yasarken zamaninda kendinizi düsünmediginizi ve sevmediginizi hatirlayicaksiniz,o gün anlaycaksinizki kendinize hic zaman ayirmamissiniz.Ve aynada soluk yüzünüze bakip kendinize soracaksiniz…”KENDIM ICIN BUGÜN NE YAPTIM?”…

Kapiniza belki bir tabela asamazsiniz ama beyninize mutlaka asabilirsiniz.

Kendimi seviyorum;Kendimi sevmezsem baskasini sevemem ki! Ben sevmezsem kendimi, baskasindan nasil beklerim beni sevmelerini! Ben sevilmeye deger birisiyim. Kendimi sürekli sevecegim.
Kendime güveniyorum;Ben zorluklarla basedebilirim. Sorunlarin altinda ezilmem. insanlar bana güvenebilir. Kücük cikarlar icin degerli olmaktan vazgecmem. Ben güvenilen kisi olarak kalmaya devam edecegim.

Ben olumlu bakis acisina sahibim;Bardagin bos tarafi yerine dolu tarafini görürüm. Kötümserlik kime yaramıs ki, bana yarasin! Bakis acimi sürekli gelistirecegim, dünyaya umutla bakacagim, umut dagitacagim.
Ben insanlarin farkliliklara saygi duyuyorum;Herkes farkli ve özeldir. Ben de farkliyim ve özelim. Farkliliklara zenginlik diye bakarim. insanlara sadece insan olduklari icin deger veririm. Herkesin ayni olmasini beklemem.

Ben toplumun diger bireyleri ile barisigim; Herkesin bir önemi vardir. Herkesten ögrenilebilecek birsey vardir ve ben iyi bir ögrenciyim. Kendimle nasil baris icinde yasamam gerekiyorsa; baskalari ile de baris icinde yasayacagim. Keskin sirke küpüne zarar verirmis, kendimi öfkeden uzak tutacagim.
Ben caga ayak uydururum;Teknoloji ile barisigim. Teknolojinin nimetlerinden yararlanirim ancak esiri olmam ve yanlis kullanmam. Bilgi caginin gereklerine uygun sekilde bilgiyle donanirim. Bilgiye ulasmak, bilgiyi kullanabilmek ve insanligin hizmetine sunmak icin elimden geleni yaparim.
Yasama seyirci kalmam;Yasam bir tiyatro sahnesi gibidir ve ben bu sahnede oturmak yerine oynamayi seciyorum. Bu sahnede oynayacagim rolün cok önemli oldugunu biliyorum ve bu rolü sadece ben oynayabilirim. Yasamin güzelliklerini farkederek her günümü güzel yasayacagim. Yasadigim her güzel gün icin kendimi yürekten alkislayacagim.

Ben arastirmayi severim;Ben güzeli, iyiyi, dogruyu bulmak istiyorum. Bunun icin de aramam gerektigini biliyorum. Arastirma yapmazsam aradiklarima kavusamam. Arastirma yapmak icin de bilgiye sahip olmam gerekir. Bu bilgiye bile arastirma ile ulasabilirim. Arayislarimda bilim bana yol gösterici olacaktir.kendimi genisletmekten cekinmem.
Ben üreten bir birey olacagim;Sadece tüketici olarak kalmamaliyim. Bir deger üreten olmaliyim. Üretim asamalarini ögrenmeli; kullandigim, yedigim, ictigim seylerin bircok kisinin emegiyle, katkisiyla bana ulastigini bilmeliyim. Kendimi topluma yararli seyler üreten bir kisi olarak hazirlamali, topluma ileride sunacagim seyler icin simdiden hazirlamaliyim.

Ben ögrenmeyi ögrenecegim;Ezbere, kulaktan dolma seyler beni amacima ulastiramazlar. Herkesin ögrencisi, herkesin ögretmeni olabilirim. Ögrenirken bütün duyu organlarimi kullanarak kalici bir ögrenmeyi saglayabilirim. Sadece insanlardan degil hayvanlardan ve bitkilerden de ögrenebilirim. Dünyada ögrenilebilecek pek cok sey var ve bunlarin cogu isime yarayacak, ileride isimi kolaylastiracak.ilgimi ceken bilgime bilge kilan kitaplarima sariliyorum… ne mutlu bana ki, ben ögrenmekten zevk aliyorum.
Sanatsal ilgilerim olacak;Her siir bana bir sey ögretmeli. Her müzik parcasi beni huzurlu bir yere götürmeli. Her heykel beni sasirtmali, cizgilerin dansini büyük bir hayranlikla seyretmeliyim ve sanatci emek verirken neller düsündügünü anlamaya calismaliyim. Sanata ve sanatcilara saygi duymali, bir müzik aleti calabilmek icin caba göstermeliyim.bilirimki muzik ruhun gidasidir…

Zamanimi iyi degerlendirecegim;Hic birsey zamandan daha degerli degildir. Gecen zamani geri getirmek mümkün degildir. Harcadigim her saniye benim sahip oldugum toplam zamanimdan eksiliyor. Onun icin mutlu olmak icin, basarili olmak icin bir saniye daha beklemeyecegim. suanda icinde bulundugum an’i degerlendirecegim. Bosa gecirilecek bir zamanim yok benim. Bazilarinin bos zamani olabilir ama benim bos zamanim olmayacak. Dolu dolu yasayacagim hayatimi.Birgün arkama baktigimda”KESKE”lerim olmasini istemiyorum.
Yeteneklerimi sürekli gelistirecegim;Yetenekli oldugumu biliyorum. Yeteneklerimi gelistirmemin gerek kendime, gerekse ulusuma karsi bir sorumluluk oldugunu hic unutmayacagim. Yeteneklerimin sürekli kullanmakla gelisecegini biliyorum. Eger onlari kullanmazsam biliyorum ki körelecekler. Yeteneklerimi sürekli gelistirmek icin sabirli, israrli, kararli olacagim.

Okuyacagim, yazacagim;“Bir kitap okuyan herseyi bilirim” dermis, iki kitap okuyan “Bilmedigim seyler de var” diye düsünürmüş. üc kitap okuyan ise “Hic bir sey bilmiyormusum” dermis. Ben sürekli okuyarak “Bilmis” gecinenler yerine, bilmeyen, ögrenecek seyi cok olanlardan olacagim. Sadece okumayacagim, yazacagim da! Benim de bir öyküm var ve bunu paylasacagim. Sürekli yazarak yazma yetimi gelistirecegim.
Paylasimci biri olacagim;Bu dünya hepimize yeter, dünyayi paylasacagim. Dünyami paylasacagim. Umutlarim herkese yeter, umutlarimi paylasacagim. Sevgim ve bilgim paylasildikca cogalir, sevgimi ve bilgimi paylasacagim. Bildiklerimi paylasacagim. Insanlara paylasimci oldugumu gösterecegim. Hayvanlarla bu dünyayi paylastigimizi unutmayacagim. Bitkilerle de bu dünyayi paylastigimizi unutmayacagim.

Ben mutlu bir bireyim;Mutluyum cünkü varim. Mutluyum cünkü yasiyorum. Mutluyum cünkü bu satirlari okuyabiliyorum. Yapamadiklarimi yapacak zamanim oldugu icin, ailemin beni sevdigini bildigim icin, zamanimi iyi degerlendirdigim icin, arkadaslarim oldugu icin, üretmeyi ögrendigim icin, kendimi sürekli gelistirebildigim icin mutluyum. Diger insanlari tanidigim icin ama dahasi ben “Ben” oldugum icin mutluyum.
hayvanlari sevicegim;yardim edecegim;

hayvanlari sevmeyen insanlarida sevmedigini biliyorum.yardima muhtac hayvanlara iyilesene kadar yardim edecegim.evimdeki yemek artiklarini cöpe atmaktansa hayvanlari olan veya hayvan bakim kurumlarina götürecegim.

Ben umutlu bir bireyim;Umutsuzlugun cogalarak büyüdügünü biliyorum. Ben umutsuz degilim. Umudumu sürekli biliyorum. Umudum oldugu müddetce var olacagimi unutmayacagim. Umutsuzluk sacanlardan uzak duracagim.benim ilerlememi geri cekenlerden uzak kalacagim. Umudumu asla yitirmeyecegim. Her zaman daha yeni, daha farkli bir secenek vardir. Ben hep arayacagim. Umut benim diger adim olacak! cocuklarimi ve cocuklari umut ile besleyecegim onlara kendilerine güvendikleri ve tanidiklari müddetce kimse zarar veremeycegini ögretecegim.hayal kirikligi yasamayicagim,hayatimi paylastigim esim dahil gitse üzülmeyecegim.ona mutlulukar dileyecegim.hayatin devam ettigini biliyor ve ben yasamaya devam edecegim.
Bunlari zaman zaman tekrar ederek kendime daha da iyi olmak icin söz verecegim. Yeni bir beni, ben yaratabilirim. Ben neseyle, umutla, mutlulukla dolu bir yasami kendime armagan edecegim. Bunlar icin harcadigim ve harcayacagim zaman, caba ve emek buna degecek biliyorum…