Siz hic 18 yasinda oldunuzmu?Basinizda kavak yelleri uctumu?yada ilk askiniz…ah karnimizda ucusan o kelebekler.yeni bir kiz yada erkek ögrencinin aramiza katildiginda ilk bakislar.erkeklerin hemen kizi korumaya gecisi,kizlar ise kiskancliktan yaptigi dedikodulari.yada ailemizin bize her söyledigi sözü ters anlamamiza ne desek?sizleri bilmem ama „otur dersini calis „sözcügü beni o yaslarimda cileden cikarirdi.simdi disarda gezmek varken ve arkadaslarimla sagda solda takilmak verken ders calismakta neymis.evin 4 duvar arasina kapanip disarda neller oldugundan habersiz kalmak beni cileden cikarirdi.eminimki sizlerde ayni duyguyu yasamissinizdir.inanin suan sizlere yazarken kendi yetisme cagimi hatirladim ve gülüyorum.bu yüzden sizlerden rica ediyorum…oturun bir düsünün 15-18 yasindaki halinizi ve bunu yaptiginizda cocuklarinizi daha iyi anlayicaksiniz.yaptiginiz hatalari anlayip cocugunuza kendi dilince davranirsaniz bu yetisme yasinda hem kendinize hemde cocugunuza kolaylik saglamis olursunuz.Ilk adimimiz bu tehlikeli yasinda cocugumuza bir cocuk gözüyle bakmamak daha cok bir arkadas gibi yakin davranmaktir.arkadaslarin bu yaslarda büyük rolu oynar.büyük rolu oynadigi icin sizde cocugunuzun yakin arkadasi olursaniz her yaptigindan haberdar olursunuz.hatta cocugunuza bazi yaptigi sacmaliklarda destekci olun.size ufak bir misal vereyim…diyelimki cocugunuz asik oldu ve gece gündüz ne yiyor nede iciyor derslerinide asmaya basladi o an siz birlik olup cocugunuza bu aska bir cözüm arayin.sevdigi kisiye bir mektup yazmasina yardimci olun ve birlikte gidip asik oldugu kisinin posta kutusuna kimsecikler görmeden cocugunuz ile birlikte atin.yada bir baska misal…okulda diyer arkadaslari arasinda dislandi bu durumda cocugunuzun elinden tutun ve kuaförden giyim magzasina kadar görüsünü degistirin.Bazi yetisen cocuklarimizdan bu tür zorluklar hic duymayiz.iste bu tür cocuklarimizin kisiligi cok kuvetlidir.daha kücüklügünde cocugunuza zamani gelince arkadas ve zamani gelince veli oldugunuzu gösterirde güvenini 100/100 kazanirsaniz cocugunuzda size ektiginiz ve verdiginiz emeklerin bosa gitmedigini göstericektir. Gelin simdi cocuklara GENCLIK adini verelim ve sizi GENCLERIN dünyasina götüreyim.Genc olmak zor bir istir ama zor oldugu kadarda cok güzeldir.her insanin yasamasi gereken hissler bulunur genclikte.eger genclikte yasanmasi gerekenler yasanilmazsa bu ilerki yaslarda merak acabilir.o zamanda 40indan sonra azani temesir baklar deriz. gencler 15-18 yas arasinda artik herseyi kendi gözüyle görmeye baslar O güne kadar annesinin babasının ögretmenlerinin dediklerini çok fazla sorgulamadan kabul eden cocuk, bunları sorgulamaya başlar.düsünür ve tartar acaba bugüne kadar kendisine söylenenler dogrumuydu yoksa degilmiydi.böyle olmasida gerekir eger kendini belirli yasinda sorgulamazsa insan ailesinin bazi yanlisliklarinida görmezdi.kendi dilince ve kuvetinle ailesini düzeltmeye calisir. cocuk degildir artık; hem fiziksel, hem psikolojik olarak bir eriskin gibi degerlendirmeye baslar. Sahip olduğu gücün farkına varması genci, bunları kullanmaya baslaması da anne babayı sasırtır. O güne kadar cok fazla seye hayır demeyen (hayır dese de belli sınırlarda hayır diyen cocuk) her seye isyan edercesine hayır demeye baslar. Iste tam bu an annesi ve babasi eyvah cocugumuz cigrindan cikiyor diye korku yasamaya baslar. Yogun bir calisma savasi baslar anne baba ve cocuk arasinda. Herkes genc olmustur, ama genc olmak ne demektir unutuyoruz. Gencligimizde kendi yasadıgımiz zorlukları sanki hic yasamamıs gibi, kendimize yapılanları anne ve babamizin kendisine yaptıklarını aynen bizde uygulariz. – olsa olsa sekli degismistir biraz. Muhtemelen anne babaların genclik dönemlerinde yasadıgı korkular anne babaları böyle davranmaya iter.aman ben yaptim sen yapma cocugum gibilerinde.aslinda cocugun bunu elbet yapicaktir sadece zamana gore degisik bir sekilde yapicaktir bu ögrenme cagini kolay atlatmasi icin yardimci olmak daha mantikli degilmidir?Arkadaslıklar bir baskadır, genc gerekirse hic düsünmeden arkadası icin canını verir. Genclik coskudur. Deli kanlı denmesi bosuna degildir. Sevgisinde de öfkesinde de görülür bu. Genc sevdi mi bir baska sever. Hayatında ondan baskası yoktur, hayat ancak onunla anlamlıdır. Kızdı mı bir baska kızar. Bütün köprüleri atar.daglari sevdigi icin yikar.bu yasta sosyal yasam ve gelicek büyük bir rol oynamaz hayatinda.daha cok kendine kendini kanitlamaya calistigi davranislar rol alir yasaminda.kendini bulma cabasindadir ve bir sinifa girmeye calisir.eger arkadas cevresi kötüyse kendini soktugu sinifta kötüdür.eger o anda arkadas cevresi temiz ise zaten o genc kendini kolayca hayatin bir sinifina sokar.diyelimki arkadas cevresi cok bozuk ve siz veli olarak caresizsiniz bu durumda ne yapmaniz gerekir?aslinda cok kolay.yine kendinizi düsünün!siz o yaslarda annenize ve babaniza yaptiklarinizi düsünün.cogu anne ve baba demistirki…ah o zamanlara geri dönsem oralardan kacardim.yani cocugunuzu baska bir ortama zorlada olsa sokmaya calisin.bir müddet sonar alisicaktir.tabiki gece gündüz evin icinde savasda olucaktir.bu demek degildirki sürekli cocugunuzun yaninda bulunun yada gözekleyin.asla böyle davranmayin yoksa gencin kendini gelistirmesine engel olursunuz.bir üniversiteyi kazanan genc kendi ayaklari üzerinde durmasini ögrenmelidir.neden hepimiz üniversite yillarimizi gülümseyerek hatirliyoruz?cünki cogu seyi o yillarda ögrendik.aldatildik aldattik parasiz kaldik borc aldik,serhos olduk sigara ictik, yada ilk defa bir makarna pisirdik.iste bunlari cocugunuzda yasamali eger yasayamazsa,siz buna engel olursaniz ve nefes almasina musade vermezseniz cocugunuz ilerki yillarinda büyük bir depresyona grime ihtimali olucaktir.sen daha cocuksun iyiyi ve kötüyü ayird edemezsin bu yüzden gel bizi dinle…bu sözcükleri cogu aile kullanir ama asil cocugun isteklerinden habersizdirler.cocuklarini dinlemekte güclük cekerler.cünki cocuklarinin mükemel bir genc olmasini herkez örnek göstermesini arzularlar.aslinda gelin söyle bir acik konusalim…sizin cocugunuza birsey oldugunda sizinmi caniniz yaniyor yoksa konu komsununmu?tabiki sizin degilmi?öyleyse cocugunuzu dinleyin ve cevre ne der bizim hakkimizda ne düsünür demeyin.eger basa cikamadiginiz bagimlilik gibi sorunlari yasayan bir cocuga sahipseniz derhal bir uzmanla görüsmenizi acil tavsiye ederim.ama sadece cocugunuzu degil kendinizde bu terapiye katilmalisiniz.bazen gencleri yanlis yola iten malesef kendi anne ve babasida olabilir.cocugunu kaybetme korkusu yasayan anneler yada gurur duymak isteyen babalarin önünde cocuklar eziliyor ve bir an olsun bunlari unutabilmek icin ickiye ,sigaraya yada en kötüsü uyusturucuya sariliyor. Diger yandan isin aslına bakarsanız gencin de anne babanın da hedefleri aynıdır: ilerde dönüp baktıgında hüznün, acının, yasanamamıslıgın en az hissedilecegi bir genclik kurulmaya calısılır. Ama her iki taraf da hep hata yapar. Zaman zaman catısmanın bu dönemde yasanması gereken, hem anne ve babayı hem genci olgunlastıran bir sürec oldugu unutulur.