Bugün hava cok güzeldi . ne cok sicak nede serindi bu nedenle esortmanlarimi giydim ve klinigin parkinda uzun bir yürügüse ciktim.Parkin ortasina gelmistimki yasli bir bayani kendi kendine konusurken gördüm.Yasli bayanda esortmanliydi ve anlasilan yürüyüse cikmisti fakat ilginc tarafi sanki yanliz degilmis yaninda biri varmis gibi muhabbet ediyordu.Yanina yaklastim ve „merhaba“dedim.
Yasli bayan yüzüme tebbesüm etti, merhaba güzel ve genc bayan dedi.Bu söz bana bayanin hakkinda cok seyler anlatmisti yinede kendisini konusturmaya calisiyordum.Biraz ilerde cok sirin bir pastane vardi,kendisini davet ettim.“Cok yürüdük kalorilerimizi geri almamiza bana yardimci olurmusunuz“ diye sordugumda cok gülmüstü.
Ve anlatmaya basladi…
Ah güzel kiz bir zamanlar bende sizin gibi saglikli güzel ve genctim.sizin gibi gülünce gözlerim parliyordu,dislerim bembeyazdi.19 yasimda is basvurusu icin genc bir dis hekimine gitmistim ve iste ilk bakista asik olmak dedikleri bu olacakki patronuma asik olmustum.kocamda ayni hissleri duymaya baslamisti.aman tanrim ne kadar güzel heyecan dolu günlerimiz olmustu.kiskanmalar,kavgalar ve sonradan sarilmalar birbirimizden özür dilemeler.zaman cok cabuk gecti evlendik,ilk cocugumuz oglan oldu , alexander daha 2 yasina gelmeden ikinci oglum gerhard dogdu sonradan kizim gudrun ve nihayet en ufagimiz pauline.dört cocugumuz bize sagolsunlar hic nefes aldirmadi.birinin derdi biterdi digerininki baslardi.gecim derdi ,cocuklarin okullari,isimiz ,ev .v.s derken yillar o kadar hizli gectiki kizim.cocuklarimiz nihayet büyüdügünde hepsi tek tek bir kus gibi arkalarina bakmadan ucup gittler.kizmiyorum cünki cocuklarimda artik kendi hayatlarini yasamak zoundaydilar.doganin kanunu iste… yanliz kalinca emekli yasimiza gelmistik , kocam agir bir parkinson hastaligina yakalandi ,yillarca kocami sevgimle baktim.anlatirken yasli bayan aglamaya basladi ve cantasindan resimleri cikardi.bende dayanamadim cünki o kadar güzel anlatiyorduki,bende aglamakta eslik etmeye basladim.Ve devam etti…Ahh genc bayan kocami 5 yil önce kaybettim,mezari o kadar güzelki,hic ihmal etmiyorum devamli ziyaret ediyorum.sevdigi cicekleri ekiyorum.torunlarin resimlerini gösteriyorum,eminim beni duyuyordur.kocam öldükten 2 yil sonra büyük pskolojik rahatsizligi yasadim.yanlizlik sendromu mutsuzluk dediler.cok yanlizdim.cocuklarim geliyordu fakat aksam olunca hepsi evlerine dagliyordu.ben kücük lambami yakiyordum kocamin resminle konusuyordum.anladimki evde artik yapamayicaktim,zaten ev isleri,bahce v.s. bana agir geliyordu.merdivenleri bile yukari cikamadigim icin oturma odasindaki kanepede yatiyordum.birgün bütün kuvvetimi topladim ve cocuklarima yaslilar yurduna gitmek istedigimi söyledim.cocuklarim önce karsi cikti fakat hicbiri beni yanina sigdiramadi.beni ogullarimin hanimlari kizlarimin kocalariydi istemeyen.sonunda yaslilar yurdunu kabul etmek zorunda kaldilar.cok iyi bir yaslilar yurduna yerlesmistim.hafta sonlari ve önemli günlerde ,anneler günü v.s.cocuklarim torunlarim geliyordu fakat zaman zaman ugramaz oldular.yaslilar yurdunda bir beyefendiyle tanistim.benimle ayni yasiti ve emekli askerdi.bana askerlik hatiralarini anlatirken cok heycanlanirdi , bende ona kendi hayatimdakileri anlatirdim.Sanki ilk günlerimdeki gibi unuttugum heyecani tekrardan hissetmeye basladim.Kendime yeni giyimler aldim ,tekrar aybaya bakmaya basladim.kendime sasiyordum cok mutluydum.evlenmeye karar verdik.ikinci baharimizi yasiyorduk.dügünümüz yaslilar yurdunda oldu , büyük bir odaya tasindik.bizim yasimizda insanlar sadece yanlizliktan evlenir ,hayat arkadasligindan evlenir.birlikte 2 yilimizi yasadik ,sonra oda öldü.ilk kocamla konusmaktan hic vazgecmemistim.tekrarbu yasimda evlenirken bile kocamdan musade istemistim.kocamin yeri herzaman baskaydi oysaki cocuklarim babalarini unuttugumu düsünmüs bana biraz darilmislardi.simdi gitme sirasi bana geldi.tumoru yenemiyorum ve kocamla her  htiyac duydugumda konusuyorum.Ikimizinde aglamasina bir son vermek icin „ikinci kocanizinda mezarina bakiyormusunuz?“sorusunu sordum.Ikimizde kahkahalar ile gülmeye basladik nerdeyse pastaneden atilicaktik.
Sevgili okurlarim,yasli bayanin arkadasligini kazanmak arada kendisini ziyaret etmek ve hayat ile bilgiler almak bana cok iyi geliyordu.kendiside tam tersini,benim kuvvet verdigimi ve birinin dinlemesinin ne kadar güzel oldugunu söylüyordu.aksam yatagima uzandigimda sizlere bu yasadiklarimi yazmaya basladim.babami düsündüm…annemi…dedemi…ninemi…v.s…v.s…
Dogdugumuzda bizim büyümemizi istiyorlar,sonra iyi bir ögrenci olmamizi daha sonra mevzun ve nihayet evlilik yasimizi aliyoruz ve evlenmemiz bekleniliyor.cocuklarimiz oluyor , egitimleri hayat kavgasi v.s derken yasimiz,ömrümüz geciyor.yasimiz gectigi icin mutlu olmaya hakkimiz vardir ve yasimiz gectigi icin birakin tekrar ikinci baharini yasamak isteyen yaslilarimiz son yillarinda tekrar cicek acsinlar.bazi evlatlar vardir ,annesini yada babasini kesinlikle öz annesi ve babasi vefat ettiginde yada ayrildiginda , babasinin/annesinin yeni evliligini onaylamazlar.oysaki hissler karsi cinse karsi 7sinde neyse 77indede aynidir.hangimiz hayatimizi anlasabildigimiz biri ile paylasmak istemeyizki yada hangimiz üzüntülü oldugumuzda omuzumuza dokunan (ben yanindayim diyen) bir eli hissetmek istemeyizki? benim bu yazim bazi evlatlari düsündürmek icindi.
Ben tüm ikinci baharini yasayan ciftlere mutluluklar diliyorum.