Merhaba sevgili ziyaretcilerim,

uzun bir aradan sonra tekrar yaziyorum.Malesef bir kac gün rahatsizdim ve dün ancak biraz kendime gelebildim.Bugün sizlere meslegim ile ilgili birsey yazmayicagim.Bugün sizlere birini anlaticagim!

Sanirim 12 yasindaydik ve babam bizleri alistigimiz ortaokulumuzdan,cevremizden koparip cok degisik hic tanimadigimiz bir bölgeye yeni evimize götürdü.Kardesim ile benim suratim haftalarcak asik oldugu gibi babam ile annemede cok kizgindik.Bilirsiniz bir cocugun degisik cevreye alismasi hep zordur.Yeni evimiz bahceliydi ,evin ici kismen tamir icindeyken canim annecgim dogayi cok sevdiginden dolayi bahceyi adeta bir cennete cevirmisti.Henüz daha yaz tatilinde oldugumuz icin yeni evimiz ile ugras icindeydik,bu nedenle erken kalkiyor ve babamla birlikte tamirati tamamlamaya calisiyorduk.Bir gün bahcemize bir kiz girdi.Merakli köfteci gibi evimizin icini gözekledigini farketmistim.Zaten eve alisamamistim ve sevdigim arkadaslarimi eski mahalemizde birakmistik,bunun siniri ile disari cikip evimizi gözekleyen kiza bagirdigimla kalmadim birde bahcemizden kovdum.Yaz tatili bitmisti ve okullar acilmisti,yeni okuluma gitmemek icin binbir bahane ararken ,okul yolunda yine ayni kiza rastladim.Kiz iyi niyetliydi ve benimle arkadas olmak icin cok caba sarf ediyordu.Adi ZEYNEP´ti.Size zeynep´i söyle anlatabilirim…ben ne kadar yaramazsam zeynep o kadar usluydu.Ben ne kadar hircinsam zeynep o kadar sakindi.Ben ne kadar yapiliysam zeynep o kadar zayifti ve ben ne kadar beyazsam zeynep o kadar esmerdi.Kisaca zeynep benim tersimdi.Sanirim zit kutuplarda oldugumuz ,birbirimizi tamamliyor ve zamanla cok iyi arkadas olmustuk.Liseli yilarimizda ayni cocuga asik olur kavga etsekte barisik.Ögretmenlerimiz liseyi bitirdigimizde kesin party vermislerdir.Üniversite yillarimizda ciddi bir calisma icine girmistik.Ayni bölümü secmis ve ayni sinifi paylasiyorduk.Artik oturaklasmis daha olgun düsünmeye baslamistik.Zeynebin sakinligi ve benim hircinligim ile bircok güzel seyler basarmistik.Üniversitemizde ödev yardimi bölümü acmis ve gönüllü calisan arkadaslarimizla adimizi duyurmustuk.Üniversitenin her kösesinde biz taninmaya baslamistik ve sosyel hizmetlerde ayrica aktivlesmistik.Ailelerimiz bizim bu sekilde yogun calismalarimizdan yüzümüzü göremez olmuslardi.O günlerde zeynep zaman zaman halsiz düsüyordu.Cok fazla tempolu calismadan dolayi strese girdigini düsünüyorduk.Vitamin almasina ramen ve hafta sonlari dinlenmesine ramen gitikce kötülesiyordu halsizligi.Vucutunda ufak yaralar belirdiginde ailesi zeynebi doktora götürdü.Daha öncede götürmüslerdi fakat bir teshis konulmamisti.Doktor dönüsü zeynep beni aradi.Agliyordu telefonda.Bir simsek benden daha hizli gidemezdi zeyneplerin evine.Zeynepte leukämie hastaligi teshisi koyulmustu.Acil hastaneye gitti ve giderken dershanedeki ögrencileri hafta sonu birlikte calistigimiz sosyel hizmetleri ihmal etmememi söyledi.Zaman zeynepsiz cok aci geciyordu.Hergün oukuldan sonra zeynebe gidiyor günlük olaylari anlatiyordum.Sevdigi yiycekleri hemsirelerden gizli tasiyordum ve birlikte afiyetle yiyorduk.Zeynebe ilik nakli yapilmasi gerekiyordu ve ailesinin kani malesef uymadi.Sosyel hizmetlerinin yardimi ile 2 Üniversitede bir kan bagis kampanyasi hazirlayarak zeynebin kanini aradik.Basarili olmamiza ramen savasi kaybediyorduk.Malesef arkadasim bütün cabalarimiza ramen kötüye gidiyordu.Artik sakli yiycek tasiyamiyordum cünki yiyemiyordu.Yataginda yari baygin yatiyordu.Hemsirelere birakmiyordum arkadasimi ben yikiyor ve cremliyordum.Vucutunda acilan yaralari pansuman yapiyordum ve sürekli hic durmadan konusuyordum.Böylece kendini birakmiyordu.Ölümüne 1 hafta kala bana söyledigi sözler bunlardi! (more…)

Sonlar yürek sızlatır acıtır…Bir hayatın sona ermesi,bir çiçeğin solup ölmesi,ideallerin gerçeğe ulaşamaması,yolların bitişi,beklemelerin,güzel bir şarkının bitmesi,tamamlanamayan sohbetler…

Erteleyerek tüketiyoruz yaşamı…Şimdi yoğunum sonra yaparım,bu gün yorgunum haftaya giderim,acelesi yok yarın söylerim…Yarın olacak mı acaba diye düşünmeyiz bile…Yarınımız olacak mı ? Yarın olduğunda şansımız olacak mı ? (more…)

Canım oğlum,kızım….

Yemek yerken üstümü kirletirsem lütfen sabırlı ol. Sana bir şeyler öğretmek için seninle ilgilendiğim günleri hatırla…Seninle konuşurken, aynı şeyleri 1000 kere tekrarlıyorsam sözümü kesme. Beni dinle. Sen küçükken, uyuyana kadar sana aynı hikayeyi 1000 defa tekrar tekrar okumak zorunda kaldığımı hatırla.Banyo yapmak istemediğimde; beni utandırma ya da azarlama…Seni banyoya götürmek için icat ettiğim küçük yöntemlerimi ve oyunlarımı hatırla…Yeni teknolojiler karşısındaki cahilliğimi görürsen bana zaman tanı; beni yüzünde alaycı bir gülümsemeyle izleme…Bazı zamanlarda unutkan olursam yahut konuşmalarımızda ipin ucunu kaçırırsam lütfen hatırlamam için gerekli zamanı bana tanı; hemen sinirlenme…Çünkü asıl önemli olan senin yanında olabilmem ve beni dinliyor olmandır.Ben sana bir sürü şeyi nasıl yapacağını gösterdim.İyi yemek yapmayı,iyi giyinmeyi…Yaşamı göğüslemeyi…Yaşlı bacaklarım yürümeme izin vermediğinde bana elini ver.Tıpkı, (more…)

Dün kiz kardesimi hastaneye(acile)götürdüm,okulda kötü düsmüs ve ayagini incitmisti,röntgen gibi saglik arastirmalari yaplirken hastanenin koridorunda bir gence rastladim.Sesiz agliyordu ,tabiki gerek meslegimden dolayi gerek yardim amacli yanina yaklastim ve neden agladigini sordum.Annesinde kanser bulundugunu ve annesi kansere karsi savas etmek istemedigini anlatti.Kardesimi kontrol ettikten sonra korudirdaki cocuk ile annesinin yanina girme hissi duydum ve kanserin asil ne oldugu nasil savas verildigini izah ettim.Sanirim bu konuda basarili oldum,ben veda ederken ve hayatinda bol sanslar dilerken kanser olan anne gülümsüyor ve cocuguna sariliyordu.

Kanser ile nasil savas verildigini ve destegi ne kadar büyük etki biraktigini cogumus bilmiyoruz. (more…)

Yıllar Sonra Öğrendim ki…

Internette hergünki gibi köse yazarlarini okurken bu güzel  yaziya rastladim.okudugumda ne kadar dogru ve insanlari düsündüren sözcükler kullandigini farkketim.Sizlerle paylasmak istedim.

Öğrendim ki..
Kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsınız.
Kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz,
Gerisini karşı tarafa bırakırsınız.

Öğrendim ki…
Güveni geliştirmek yıllar alıyor,
Yıkmak bir dakika.

Öğrendim ki…
Hayatında nelere sahip olduğun değil
Kiminle olduğun önemli. (more…)

Sevgili ziyaretcilerim,bahar geldi hepimizin karninda kelebekler ucusuyor.Heryer ask kokuyor ve heryerde el ele sevdalilari ,göz göze asiklari görmege basladik.Peki bu ask dedigimiz sey nedir acaba?Her insana göre ask farklidir.Kime sorarsaniz sorun herzaman farkli bir cevap alicaksiniz.Daha önce ask üzerine bircok yazilarim ve cevaplarim olmustur ama her yazimi takip ettigseniz anlamissinizdirki hicbirzaman kendi fikrimi yazmamisimdir.Bugün bir degisiklik yapmak istiyorum.Bugün sizlere ask üzerine olan düsüncemi aciklamak istiyorum.Neden böyle bir karar aldigimi merak ediyorsaniz sizlere bir aciklama yapayim.Dedigim gibi her insanin aska bakis acisi farklidir ama bircok insan aski malesef yanlis taniyor ve yanlis tanitiyor.Gelin birde benim ask dünyama bakin…

Sizlere bir filmi anlatmak istiyorum,eminim hepiniz mutlaka defalarca izlemissinizdir.Benim ise gösterildiginde hala bikmadan izleyebilecegim bir filmdir.

Sevgi neydi?

Sevgi igilikti

Sevgi dostluktu

Sevgi emekti (more…)