Bugün havada yine pek güzel.yapraklar dökülmeye basladi ve parki bir hali gibi rengarrenk örttü.yakinda bulunan kioska gittim ve paket büyük boy kahve aldim.ben kahvecigüzeliyim,tiryakisiyim.park bombostu böyleside cok güzeldi.herzamanki yerime oturdum ve kahvemi actim.agactan düsen yapraklari sayacak kadar sakindi etraf.birden bir baglama sesi duydum.dogrusu gülmek geldi icimden,almanyada bir parkta oturuyorum ve bir baglama sesi duyuyorum üstelik acem kizini mirildaniyordu bir erkek sesi.fakat inanin cok hos bir hava olustu parkta.sesimi cikarmadan sonuna kadar dinledim,sesi kesildiginde kafami agaclarin arasindan uzattim ve ne göreyim?bizim bir türk vatandasi yere bir masa örtüsü sermis ,üzerine bagdas kurmus, oturmus baglama tingirdatiyor.
Ben:kolay gelsin kardes
Vatandas: eyvallah hanim abla
Ben:üsüceksin yerde hava soguk
Vatandas:biz zaten donmusuk hanim abla buzla ovsalar belki acilirim
Böylece sohpete basladik.bizim klinigin mutfaginda calistigini anlatan kardesimiz almanyaya geleli 2 yil oldugunu anlatmaya basladi.adimida hanim doktor abla koydu.almanyaya geldiginde ne kadar zorluklarla karsilastigini ve hep sürekli sabir ettigini ,sabrin sonu selamettir kelimesini tekrarlayip duruyordu.adanadan ailesini bakmak icin almanyaya iltica olarak gelmis ve burada kazandigi maasinin yarisindan cogunu ailesine adanaya yolluyor ve 2 kardesini okutuyormus.bu secimi kendisi isteyerek yaptigini ve hic pismanlik duymadigini anlatti.cok kuvetli gururlu bir gencti.evet ,hepimiz insan olmanin verdigi sorumluklari yasiyoruz,yasamaliyiz.yasadigimiz müddetce cirkinlikleride görüceyiz güzelikleride,nedense güzeliklere bir sözümüz olmaz ama cirkinlikleri yasadigimizda yaygarayi basariz öyle degilmi? bence bir zorluk ciktiginda omuzlarimizi kaldirip „banane banane ben istemiyorim“yerine hemen cikis yolu düsünmek ve sabirli olmayi ögrenmeliyiz.hepimiz insanogluyuz tabiki üzülücegiz,tabiki hüzünlenicegiz fakat bunu bir ömür boyu yapamayiz.zorluklari görüp kenara cekilmek sadece bir zayifliktir.elimize hicbirsey gecmez sadece zamanla cevremizdeki insanlarin bizi kukla gibi kullanmalarina musade etmis oluruz.olgun insanoglu yoluna cikan aciyi ve engeli kabul eder,eder ama mücadelede eder,kesinlikle umutsuzluga kapilmaz. Azimle, sabirla mücadele etmek, tribünde degil, sahada olmak olgun insanin özelligidir. Sabir olduktan sonra sabrin meyvesi de er gec olacaktir; agacin meyve vermesinin belli bir zaman sonra gerceklesmesi gibidir.umut ve sabir olmazsa insanoglu zaten yasamdan kopmus demektir cünki umudunu kaybedenin kaybedecek hic birseyi kalmamis demektir. İnsan nasil düsünürse ayni düsüncesi hayatta cikiyor karsisina. Kisaca negativ bir düsünce negativligi ceker ve pozitiv bir düsünce herzaman pozitifligi ceker. Psikolojide bir olgu vardir-KENDINI DOGRULAYAN KEHANET-deriz biz. Buna göre, insan olumlu düsünürse olumlu sonuclara, olumsuz düsünürse olumsuz sonuclara ulasiyor. “Basarili olacagim,bunu ben yapabilirim,ben sabir ederim veya hayir sinirlenmiyorum ben olgun bir insanim ” derseniz inanin siz hakli cikarsiniz.,ben basarisizim,benden adam olmaz,savasma gücüm kalmadi v.s dersek basindan negativ oldugunuz icin kaybetmeye hazirsiniz demektir. Hayatimizin direksiyonunda biz oldugumuza göre ,arabayi kendimiz kullandigimiza göre iyi veya kötü yoldan gitmek de bizim elimizdedir, yani is insanin secimine kaliyor. insanin olumlu düsünmeyi secerse kazancli cikacagi bellidir.kaderim bu benim alin yazim dedigimizde oluyor,fakat söyleyin bana kaderinizi kendiniz secmiyormusunuz,belki alin yazimiz vardir bunu kabul ediyorum fakat allah birde beyin vermistir bizlere.esini kaybeden 2 cocuklu bir kadin bu benim kaderim deyip hic onayi kendi rizasi olmadan kendinden 20 yas büyük bir adam ile sirf kaderi oldugu icin evlenirse bu yolu kendisi secmistir.degisikte davranabilirdi,genc dinamik is bulup calisabilirdi ailesinin yaninda yasayabilirdi ,istemedigi bir adama katlanmaktansa kendi ailesine ne kadar kötü olursa olsun katlanmak daha mantiklidir.kisaca bir alin yazimiz vardir belki ama secimimiz bize ayittir. Yasamak aslinda o kadar güzel ki kiymetini bilmiyoruz. Hergün uyandigimizda hayatta oldugumuza sükretmemiz,yorgun eve geldigimizde kafamizi sokucak bir evimiz,karnimizi doyuracak kadar bir yudum ekmegimiz, herseye ragmen gökyüzüne bakip amannnn hava yine kötü bugün yerine güzel seyler düsünmemiz, hayati yasamimizi oldugu gibi kabul etmemiz fakat mücadelemizi elimizden birakmamamiz,hayallerimizi ve amaclarimizi kaybetmememiz, sürekli olarak kendimizi mesgul edecek etkinlikler bulmamiz ve ne kadar olursa olsun sahip oldugumuz imkanlari en iyi sekilde degerlendirmemiz, ruh sagligimiz acisindan cok önemlidir.insanoglunun yapisi doyumsuzdur sürekli daha fazlasini daha iyisini ister fakat bu arada kendini kaybeder , yanliz kalinca farkina varirki simdi istedigi herseyi elinde etmistir fakat asil mutlulugu kacirmistir.siz lütfen asil mutlulugu kaciranlardan olmayin sabir edin ve kendinize inanin,herseyin en iyisini yaptiginizi idda ediyorsaniz zaten mutlulugu yakalamissinizdir. Evet,sabirin sonu selametir dedik ve parktaki kardeslen ayrildik.ertesi sabah kahvalti tepsimde bir börek gördüm.allah allah dedim almanyada klinik mutfaginda börek hic cikarmi?tabagi kaldirdigimda altinda bir not buldum.afiyet olsun hanim  ablam , bizim yörenin su böregidir.